آرتروز: علل، علائم، تشخیص و درمان

آرتروز

آرتروز به معنای التهاب مفصل است، اما این اصطلاح برای توصیف بیش از 100بیماری که بر مفاصل، بافتهای اطراف مفصل و سایر بافتهای همبند تأثیر می گذارند، استفاده می شود. این بیماری نوعی بیماری روماتیسمی است.

آرتروز چیست؟

آرتروز نوعی التهاب مفاصل است که می تواند یک یا چند مفصل را تحت تأثیر قرار دهد. در حال حاضر بیش از 100 نوع مختلف آرتروز با علل و روش های درمانی متفاوت وجود دارد. اُستئوآرتريت (OA) و آرتریت روماتوئید (RA) دو نوع شایع از آرتروز هستند.

علائم آرتروز معمولاً با گذشت زمان بروز می کنند، اما ممکن است به طور ناگهانی نیز ظاهر شوند. آرتروز معمولاً در بزرگسالان بالای 65 سال دیده می شود، اما در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان نیز ممکن است ایجاد گردد. آرتروز در زنان بیشتر از مردان و در افرادی که اضافه وزن دارند نیز شایع تر است.

علائم آرتروز

درد، سفتی و تورم مفاصل شایعترین علائم آرتروز هستند. با ابتلا به این بیماری ممکن است دامنه حرکتی شما نیز کاهش یابد و قرمزی پوست در اطراف مفصل را تجربه کنید. بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت متوجه بدتر شدن علائم در هنگام صبح می‌شوند.

در مورد آرتریت روماتوئید (RA)، به دلیل التهابی که فعالیت سیستم ایمنی بدن ایجاد می کند، ممکن است احساس خستگی یا کاهش اشتها داشته باشید. علاوه براین ممکن است کم خون شوید (به این معنی که تعداد گلبول های قرمز خون شما کاهش یابد) یا کمی تب داشته باشید. RA شدید در صورت عدم درمان می تواند باعث تغییر شکل در مفصل شود.

چه عواملی باعث آرتروز می شوند؟

غضروف یک بافت پیوندی محکم اما انعطاف پذیر در مفاصل است. وقتی بدن حرکت می‌کند بر روی مفاصل فشار و ضربه وارد می‌شود، غضروف با جذب فشار و ضربه از مفاصل محافظت می کند. کاهش مقدار طبیعی بافت غضروف باعث ایجاد برخی از انواع آرتروز می شود.

ساییدگی و پارگی طبیعی باعث اُستئوآرتريت (OA)، یکی از رایج ترین اشکال آرتروز می شود. عفونت یا آسیب به مفاصل می تواند تجزیه طبیعی بافت غضروف را تشدید کند. اگر سابقه بیماری در خانواده داشته باشید ممکن است خطر ابتلا به اُستئوآرتريت بیشتر باشد.

شکل متداول دیگر آرتروز یعنی RA، یک اختلال خود ایمنی است. این حالت زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن به بافت‌های بدن حمله می‌کند. این حملات بر سینوویوم (بافتی نرم در مفاصل) تأثیر می‌گذارد. سینوویوم مایعی تولید می کند که غضروف را تغذیه و مفاصل را چرب می کند.

RA بیماری سینوویوم است که به یک مفصل حمله کرده و آن را از بین می برد. در نهایت می تواند منجر به تخریب استخوان و غضروف داخل مفصل شود.
علت دقیق حملات سیستم ایمنی بدن ناشناخته است. اما دانشمندان نشانگرهای ژنتیکی را کشف کرده‌اند که خطر ابتلا به RA را پنج برابر می کند.

نحوه تشخیص آرتروز

اگر مطمئن نیستید برای تشخیص آرتروز به چه پزشکی باید مراجعه کنید، مراجعه به پزشک عمومی اولین قدم است. پزشک یک معاینه فیزیکی برای بررسی مایعات در اطراف مفاصل، گرم یا قرمز بودن مفاصل و دامنه حرکتی محدود در مفاصل انجام می دهد. در صورت نیاز، پزشک می تواند شما را به یک متخصص ارجاع دهد.

اگر علائم شدیدی را تجربه می کنید، می توانید در همان ابتدا به یک روماتولوژیست مراجعه کنید. این کار ممکن است به تشخیص و درمان سریعتر منجر شود.

استخراج و تجزیه و تحلیل سطح التهاب در خون و مایعات مفصل می تواند به پزشک کمک کند تا تشخیص دهد شما چه نوع آرتروزی دارید. آزمایش خون که انواع خاصی از پادتن‌ها مانند آنتی سی سی پی، فاکتور روماتوئید (RF) و پادتن ضد هسته (ANA) را بررسی می کند نیز از دیگر آزمایش‌های تشخیصی است.

پزشکان معمولاً از اسکن‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، ام آر آی و سی تی اسکن برای ایجاد تصویری از استخوان‌ها و غضروف‌های بدن استفاده می کنند. دلیل تصویربرداری این است که پزشکان با این کار می‌توانند سایر علل علائم مانند خار استخوان را رد کنند.

آرتروز چگونه درمان می شود؟

هدف اصلی از درمان، کاهش درد و جلوگیری از آسیب بیشتر به مفاصل است. در طول درمان یاد خواهید گرفت که از نظر کنترل درد چه چیزی برای شما بهتر است. برخی از افراد پدهای گرمایی و بسته های یخ را تسکین دهنده می دانند. برخی دیگر برای کم کردن فشار در مفاصل دردناک از وسایل کمک حرکتی مانند عصا یا واکر استفاده می کنند.

بهبود عملکرد مفصلی نیز مهم است. ممکن است پزشک برای دستیابی به بهترین نتیجه ترکیبی از روش های درمانی را برای شما تجویز کند.

دارو

انواع مختلفی از داروها آرتروز را درمان می‌کنند:

  • مسکن‌ها، مانند هیدروکدون (ویکودین) یا استامینوفن (تایلنول) برای کنترل درد موثر هستند، اما به کاهش التهاب کمک نمی کنند.
  • داروهای ضد التهاب غیراستروئید(NSAID)، مانند ایبوپروفن (Advil) و سالیسیلات‌ها به کنترل درد و التهاب کمک می‌کنند. سالیسیلات‌ها می توانند خون را رقیق کنند، بنابراین باید با احتیاط به داروهای اضافی رقیق کننده خون استفاده شوند.
  • کرم‌های منتول یا کپسایسین مانع انتقال علائم درد از مفاصل می‌شوند.
  • سرکوب کننده‌های سیستم ایمنی مانند پردنیزون یا کورتیزون به کاهش التهاب کمک می کنند.

اگر RA داشته باشید، پزشک ممکن است برای شما کورتیکواستروئیدها یا داروهای ضد رطوبت اصلاح کننده بیماری (DMARD) تجویر کند، این داروها سیستم ایمنی بدن را سرکوب می کنند. همچنین داروهای بدون نسخه یا با نسخه زیادی برای درمان OA در دسترس هستند.

عمل جراحي

جراحی برای جایگزینی مفصل خود با مفصل مصنوعی ممکن است یک گزینه باشد. این نوع جراحی معمولاً برای جایگزینی باسن و زانو انجام می‌شود.

اگر آرتروز در انگشتان یا مچ دست شدیدتر باشد، پزشک ممکن است هم جوشی مفصلی را انجام دهد. در این روش انتهای استخوان‌ها به هم قفل می شوند تا زمانی که خوب شده و یکی شوند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی شامل تمریناتی است که به تقویت عضلات در اطراف مفصل آسیب دیده کمک می کند. فیزیوتراپی از اجزای اصلی درمان آرتروز است.

چه تغییراتی در سبک زندگی می‌تواند به افراد مبتلا به آرتروز کمک کند؟

کاهش وزن و حفظ وزن سالم، خطر ابتلا به OA را کاهش می‌دهد و در صورت داشتن علائم می‌تواند علائم را کاهش دهد.

داشتن رژیم غذایی سالم برای کاهش وزن مهم است. انتخاب یک رژیم غذایی با مقدار زیادی آنتی اکسیدان مانند میوه های تازه، سبزیجات و گیاهان می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند. از دیگر غذاهای کاهش دهنده التهاب می توان به ماهی و آجیل اشاره کرد.

غذاهایی که در صورت داشتن آرتروز باید کمتر مصرف کنید یا اصلا مصرف نکنید شامل غذاهای سرخ شده، غذاهای فرآوری شده، لبنیات و مصرف زیاد گوشت است.

برخی تحقیقات همچنین نشان می دهد که پادتن‌های گلوتن ممکن است در افراد مبتلا به RA وجود داشته باشد. رژیم غذایی بدون گلوتن ممکن است علائم و پیشرفت بیماری را بهبود بخشد. مطالعه‌ای در سال 2015، رژیم غذایی بدون گلوتن را برای همه افرادی توصیه می کند که مبتلا به بیماری بافت همبند تمایز نیافته هستند.

ورزش منظم باعث انعطاف پذیری مفاصل می‌شود. شنا غالباً برای افراد مبتلا به آرتروز، نوع خوبی از ورزش است زیرا برخلاف دویدن و راه رفتن به مفاصل شما فشار نمی‌آورد. تحرک مهم است، اما باید مطمئن باشید که در صورت لزوم استراحت کنید و از تحرک بیش از حد خودداری کنید.

تمریناتی که در خانه می توانید امتحان کنید شامل موارد زیر است:

  • شیب سر، چرخش گردن و سایر تمرینات برای تسکین درد در گردن
  • خم کردن انگشت و خم کردن شست برای تسکین درد در دستان
  • بالا آوردن پا، کشش همسترینگ و سایر تمرینات آسان برای آرتروز زانو

چشم انداز طولانی مدت برای افراد مبتلا به آرتروز چیست؟

با وجود اینکه هیچ درمانی برای آرتروز وجود ندارد، درمان مناسب می تواند تا حد زیادی علائم را کاهش دهد.

علاوه بر روش‌های درمانی که پزشک توصیه می کند، انجام تغییراتی در سبک زندگی ممکن است به شما در مدیریت و کنترل آرتروز کمک کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *